zondag 15 april 2018

Gelukkig vergissing

De nachten zijn niet meer zo koud, dus wil Larry weer buiten slapen.
Als ik opsta, ligt ie nog lekker te snurken op zijn stoel. Maar als ik aanstalten maak om te gaan wandelen blijft ie liggen. Dat is raar, want normaal gesproken springt ie als een gek in het rond.
Tijdens de wandeling is ie sloom en als we thuiskomen wil ie nog wel eten, maar verder is het niet de drukke Larry die we kennen.

Ik loop naar de tuin en zie dat ie in één van de perken heeft gelopen, die ik de dag daarvoor heb omgewerkt. Tot mijn schrik zie ook rode antimuizenkorrels liggen. Die heb ik weken geleden in de muizengangen gelegd, maar ik dacht ze allemaal waren verdwenen. Dus niet.
Als ik de dierenarts bel, zegt ie dat we onmiddellijk moeten komen.

We mogen meteen doorlopen en Larry wordt direct onderzocht. Dan blijkt hij hoge koorts te hebben, wat niet klopt met een vergiftiging. Zijn bloed wordt afgenomen en dan wordt duidelijk dat hij een infectie heeft, veroorzaakt door een teek.
Ondanks zijn beschermende halsband en mijn dagelijkse controle op teken is ie blijkbaar toch besmet.

Hij krijgt meteen twee prikken en voor de zekerheid ook pilletjes tegen de vergiftiging.
Want we weten niet zeker of hij die korrels wel of niet gegeten heeft.
Een gelukkig vergissing blijkt achteraf, want door die gifkorrels zijn we op tijd achter die tekeninfectie gekomen.
Die is namelijk heel gevaarlijk voor honden en helemaal als je er te laat achterkomt.

De volgende ochtend is Larry al weer bijna net zo ondeugend en levendig als anders.
Gelukkig!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten