zondag 10 december 2017

Stoken

Eindelijk is het dan zover. Na ruim vier maanden is de ton met pruimen met toevoeging van suiker compleet omgezet in vloeistof. De geur is lekker en licht alcoholisch.
De man die deze vloeistof tot alcohol gaat stoken is in de buurt, met zijn mobiele alambic, de stookketel.
Buurman C. geeft me zijn telefoonnummer en ik maak een afspraak om de ton te brengen.

Het valt nog niet mee om die in de auto te krijgen, want er zit ± 120 liter in, dus dat weegt nog al wat.
Gelukkig is klusser C. in de buurt om Arie daarbij te helpen. Ook moeten we blokken hout meenemen en lege vaatjes voor de uiteindelijke alcohol.

Voorzichtig rijden we naar de afgesproken plaats, die we ook niet een-twee-drie kunnen vinden.
Uiteindelijk vinden we de locatie in de middle of nowhere - notabene op een parkeerplaats bij een kerkje. Onder het oog van de Heer wordt hier een paar dagen lang alcohol gestookt. Daar rust dus wel een zegen op, zullen we maar zeggen.

We zijn niet de enigen, er zijn meer mensen met volle tonnen vocht van pruimen of peren. De stookketels draaien op volle toeren en uit een kraantje sijpelt een eau-de-vie van peer. We krijgen meteen een glaasje om te proeven. Die smaakt prima, zeker bij het frisse weer.

Onze ton wordt pas de volgende ochtend gestookt en ik word om 07.30 uur verwacht om het proces mee te maken. Niet verplicht, maar daar wil ik wel getuige van zijn.
De wekker dus maar zetten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten